Πάμε καλά

Κατηγορία:
Αν με ρωτούσες πριν ένα χρόνο τι προοπτικές διαβλέπω στη ζωή μου θα σου έλεγα "καμία" - αδράνεια στα προσωπικά, τέλμα στα επαγγελματικά, ανάγκη προσαρμογής σε μία ακόμα αλλαγή, αλλά και ένα μικρό φως που (όσο κι αν ήθελα να εθελοτυφλώ) λαμπύριζε ασθενικά αλλά σταθερά. Εκ των υστέρων βλέπω ότι εκείνη η περίοδος αποτελούσε την απαραίτητη καθοδική φάση του κύκλου, αυτή που βρίσκεται λίγο πριν, κατά τη διάρκεια και λίγο μετά το πέρασμα από το κατώτατο σημείο. Πέρασα άσχημα εκείνη την περίοδο, έτρωγα τη μία σφαλιάρα μετά την άλλη σαν το Τζανετάκο, αμφέβαλα για τη μοναδική ικανότητά μου για την οποία δεν είχα ποτέ σκεφτεί διαφορετικά. Ειδικά αυτό το τελευταίο ήταν τεράστια ήττα, όμως το πάλεψα και κατάφερα να το ξεπεράσω.

Ένα χρόνο μετά, λοιπόν, ούτε στα πιο άγρια όνειρά μου θα μπορούσα να φανταστώ ότι θα βρισκόμουν στη σημερινή κατάσταση. Με (όχι απόλυτη) χρονική σειρά: μετακόμισα, απόκτησα γάτα (μπορεί να φαίνεται trivial αλλά είναι πολύ σημαντικό), έκανα ουσιαστική πρόοδο με τη διατριβή μου, βελτίωσα τη σχέση μου με τη σύντροφό μου, ανέβασα την απόδοσή μου στη δουλειά, βελτίωσα τα οικονομικά μου, και πριν λίγο καιρό παντρεύτηκα. Ναι, παντρεύτηκα, αγαπητέ αναγνώστη (αν έχει μείνει κανείς), το έβαλα το δαχτυλίδι, έδωσα τον όρκο, ξεκίνησα οικογένεια, όπως θες πες το. Ή, κατά την εκκλησιαστική άποψη εκπορνεύτηκα, αφού ο γάμος ήταν πολιτικός. Μας ήρθε, να πούμε, τώρα στην τρέλα έτσι, μας ήρθε να παντρευτούμε, γουστάραμε γάμο, και τον κάναμε. Απλά, όμορφα και προπάντων επί της ουσίας.

Παρένθεση: Τελικά το δαχτυλίδι του γάμου έχει μαγικές ιδιότητες όπως το δαχτυλίδι του Σάουρον. Κάνει τους άλλους να σε βλέπουν πιο σοβαρά και να σε αποδέχονται πιο εύκολα, ανοίγει πόρτες προς ανθρώπους που θέλεις αλλά και προς ανεπιθύμητους, σε κάνει "part of the family", ακόμα κι αν η σχέση σου με τον/τη σύζυγο κοντεύει να κλείσει δεκαετία. Επίσης, είναι εντυπωσιακό πώς μια τελετή 10 λεπτών σε κάποιο Δημαρχείο δίνει σε πολύ κόσμο τόση ατελείωτη χαρά, απείρως περισσότερη από τη χαρά που πρέπει να δίνει η συνειδητοποίηση ότι μέσα σε αυτόν τον ατομικιστικό κόσμο δύο άνθρωποι έχουν εδώ και 10 χρόνια βρει το άλλο τους μισό και πρόκειται να πορευτούν μαζί ανεξάρτητα από τη νομική υπόσταση της σχέσης τους ή/και τη χρονική επισημοποίησή της. Κλείνει η παρένθεση.

Είναι πολύ όμορφο να μπορείς να λες "η γυναίκα μου" και να εννοείς κάτι περισσότερο από απλώς το άλλο μέλος της σχέσης σου, όσο μακροχρόνια κι αν είναι. Θα μου πεις βέβαια ότι αν έχεις αποφασίσει ότι θα είσαι με τον σύντροφό σου για το υπόλοιπο της ζωής σου λίγη σημασία έχει αν είσαι παντρεμένος ή όχι. Δεκτό, αλλά από την άλλη αφού το έχεις αποφασίσει γιατί να μην αναλάβεις και τις τυπικές ευθύνες (νομικές κλπ.) της συμβίωσης; Η αδέσμευτη μακροχρόνια σχέση (ειδικά όταν καταλήγει στη δημιουργία οικογένειας) μου φέρνει αρκετά σε safe play - ναι μεν είμαστε μαζί αλλά αφήνουμε μια καβάντζα για να την κάνουμε χωρίς συνέπειες, αν η περίσταση το απαιτεί.

Τέλος πάντων, things are looking up, που λένε και στο χωριό μου, η Περσεφόνη μεγαλώνει και ομορφαίνει (αυτό για το Ξωτικό που ρωτούσε χτες), και μέσα στον πανικό της δουλειάς, του διδακτορικού και της στράτευσής μου στις αρχές του επόμενου χρόνου ψάχνουμε για σπίτι καθώς για καινούριο αυτοκίνητο για τη σύζυγο. Μεγάλες αλλαγές, για ακόμα μια φορά, μόνο που τώρα είναι επιθυμητές και ευχάριστες (εκτός από το γαμωφανταριλίκι).

Και επειδή πρέπει να υπάρχει και η απαραίτητη μουσική υπόκρουση, όση ώρα έγραφα αυτό το post έτρεχε στο μυαλό μου το παρακάτω τραγούδι από μια καλή αλλά παρεξηγημένη μπάντα της εποχής της Britpop:



Shed Seven - Getting Better
 

11 comments so far.

  1. Spikon 6/5/08 12:01 μ.μ.
    Σόδομα και Γόμορα! Τί θα πει ο Άνθιμος όταν το μάθει;

    Τις καλύτερες ευχές απο μένα και τη συμβία μου για βίον ανθόσπαρτον!

    Όλα καλά!
  2. lifewhispers 6/5/08 1:25 μ.μ.
    Δε σε πιστευω!!!
    πραγματικα, διαβαζω και δεν πιστευω!!
    ποτε που πως;;;
    ρε φιλαρακι, μπραβο μπραβο και δεν ξερω αν στο ειπα αλλα μπραβό!
    Εχω μεινει αφωνη.Τα υπολοιπα επί προσωπικου.
    Φιλαρακι!!!!!!!!!!!!!!!!
  3. Ντροπαλός 6/5/08 2:58 μ.μ.
    Αυτήν την περίοδο, μού χρειάζεται ένα αισιόδοξο ποστ!
    Πολλές ευχές και από εμένα!
  4. auburn Kate 7/5/08 10:20 π.μ.
    Παντα οτνα σε διαβάζω τοσο αισιόδοξο και χαρόυμενο δισταζω να γραψω σχόλιο ρε συ exit. Εϊμαι κατα του γαμου οπως γνωρίζεις, με οποιοδηποτε νομικό τύπο κι ανα περιβαλλεται.Σου εύχομαι πάντως τα καλύτερα και κυρίως να μην βαρεθεις και να μην αποκτησις την αίσθηση της φυλακής... Γνωρίζω ανθρωπους που λένε "η γυναικα μου" ή "ο άντρας μου' και το εννοούν κι ας μην εχει ενημερφθει η πολιτεία για τη σχέση τους. Λυπαμαι που τα πραγματα ,όπως διαπιστώνεις κι εσύ, είναι πιο εύκολα για τους έχοντες νομιμοποιήσει τη σχέση τους.Οσο για το περίφημο δαχτυλίδι, σου θυμίζω πως η κατοχή του συνοδευόταν κι απ΄το απαραιτητο τίμημα.. Ναι ίσως να εχεις δίκιο ως προς το safe play. Δε θα ήταν όμως ακλυτερο το κρατος μας και η κοινωνια μας αν σεβοταν εμπράκτως και οχι μονο στα λόγια και τη χαρά ανθρωπων που δεν θελουν αν είναι main stream; Τα' χω παρει αγριως μάυτο το Σύμφωνο Ελεύθερης Συμβίωσης, γιατι απλούστατα η πραγματικά ελεύθερη συμβίωση είναι άνευ συμβολαιογραφικών συμφώνων. Ετσι δεν είναι; και δεν το θεωρώ ανευθυνότητα αυτό. Σεβασμο στο motus animi continuus το θεωρώ.Συγγνωμη αν είμαι πικροχολη, my life is going to the dogs.Στειελ μου τη γατουλα να διωξει τους κακούς .Να προσεχεις και να μην επαναπαύεσαι.
  5. auburn Kate 7/5/08 12:01 μ.μ.
    (2) κι ενα δωράκι, απο το πικροχολο ξωτικό..κι ας μην εχει ρητη αφιέρωση, βαριομουν να το προσθεσω εκ των υστέρων!
  6. exitmusician 8/5/08 12:24 μ.μ.
    Spikon, αναμένω τον αφορισμό μου οσονούπω! Θενξ για τις ευχές και θα τα πούμε σύντομα από κοντά ;-)

    Lifewhispers, εμείς τα είπαμε. Αλλά με τόσα πολλά μπράβο θα με κάνεις να νομίσω ότι είμαι ο Raul Bravo lol lol not-so-lol

    Ντροπαλέ, την αισιοδιξία την δημιουργούμε μόνοι μας. Χαίρομαι πάντως που σου έφτιαξα τη διάθεση.

    Ξωτικό, δεν είσαι πικρόχολη, απαισιόδοξη είσαι, τουλάχιστον αυτή την περίοδο, και γιαυτό τα βλέπεις μαύρα. Παρεμπιπτόντως, συμφωνώ σε όλα όσα έγραψες περί γάμου και συμβίωσης, αλλά τελικά you gotta play with some rules που δυστυχώς δεν τους βάζεις εσύ ο ίδιος.

    Το δωράκι πού είναι; lol lol
  7. auburn Kate 9/5/08 10:05 π.μ.
    Είναι το ποστ που ανέβασα βρε! Καλημερααααα.
  8. colpocoquette 17/5/08 4:21 μ.μ.
    Kalous apogonous! (me thn kalh ennoia panta)
  9. exitmusician 17/5/08 9:07 μ.μ.
    Ευχαριστούμε! Αν και μια γατο-κόρη is enough for now lol
  10. laxanaki 20/5/08 3:24 μ.μ.
    Να ζήσετε!!!! Συμφωνώ απόλυτα με την έννοια του γάμου και τις διαστάσεις που παίρνει στο μυαλό των συγγενών και των φίλων!! Δεν περιμένατε να βγει το σύμφωνο γάμου, όπως εγώ!! χιχιχιχιχι!!! Και πάλι να ζήσετε!!

    όσο για το στρατό μην το φοβάσαι!!!
  11. exitmusician 20/5/08 3:36 μ.μ.
    Ωπ! Ευχαριστώ ρε λαχανάκι! Τους προλάβαμε όλους σου λέω!

    Και όσο για το στρατό δε φοβάμαι. Βαριέμαι και χαλιέμαι που θα με βγάλει από τα νερά μου έστω και για 6 μήνες!

Something to say?