Ωδή στην Katie Melua

Νομίζω ότι τόσον καιρό έχει γίνει αντιληπτό ότι δεν είμαι η προσωποποίηση του Γκαστόνε, το αντίθετο θα έλεγα. Γιαυτό όταν συμβαίνει κάτι αναπάντεχα καλό το θεωρώ θετικό οιωνό και επηρεάζομαι για αρκετό καιρό μετά. Μερικές φορές όμως τα καλά πράγματα συμβαίνουν όταν τα χρειάζεσαι περισσότερο και τότε έχουν ακόμα μεγαλύτερη αξία.

Την προηγούμενη Τετάρτη, και ενώ ετοιμαζόμουν να βγω για ποτό με την ευκαιρία του εορτασμού των γενεθλίων του brother, έφαγα τις εξής φρίκες μέσα σε διάστημα 2 ωρών:
- Η κίνηση λόγω της απεργίας με έκανε να χάσω 1 ώρα στο δρόμο από το γραφείο για το σπίτι, ενώ συνήθως δεν μου παίρνει περισσότερα από 20 λεπτά.
- Η μικρή πρώην-Άριελ/νυν-Περσεφόνη-και-χαϊδευτικά-Πούπσυ (από τη γνωστή διαφήμιση που πολύ μας αρέσει) έκανε την πρώτη μεγάλη ζημιά: καταξέσκισε το προστατευτικό ενός φωτιστικού που είχαμε στο σαλόνι και με συφίλιασε big time.
- Η σακούλα που είχα για το δώρο του αδερφού μου σκίστηκε καθώς προσπαθούσα να το βάλω μέσα, και αναγκάστηκα να το κρατάω στα χέρια all the way.
- Η φαεινή ιδέα μου να χρησιμοποιήσω Μετρό συνετρίβη όταν φτάνοντας στον σταθμό είδα κατεβασμένα ρολά - μόλις τότε συνειδητοποίησα ότι ούτε το Μετρό λειτουργεί λόγω απεργίας και ότι θα αναγκαζόμουν να κάνω τη διαδρομή Ιλίσια-Εξάρχεια με τα πόδια.

Τελείως φρικαρισμένος βάζω το shuffle (ή "σουφλέ" ελληνιστί) στο mp3, ελπίζοντας να πετύχω κάτι γκαζιάρικο για να ταιριάζει με τα νεύρα που με είχαν καβαλήσει. Και από όλα τα κομμάτια που έχω φορτώσει (περίπου 300), έρχεται αυτό πρώτο-πρώτο:



Αμέσως οι καρδιακοί παλμοί γύρισαν στα φυσιολογικά επίπεδα. Αυτό με βοήθησε να απολαύσω τη βραδινή μου βόλτα μέσα από το Κολωνάκι, που μου έχει λείψει πολύ, και κατά συνέπεια έφτασα on-time στο μέρος συνάντησης. Επιπλέον, επειδή το μπαράκι που είχαμε κανονίσει να πάμε ήταν τίγκα and then some, την κάναμε περπατώντας για την υπέροχη Πλατεία Καρύτση και καταλήξαμε στο bartesera (που πολύ μας άρεσε). Τέλος, γυρνώντας στο σπίτι μετά της συντρόφου (που εντωμεταξύ μας βρήκε ερχόμενη κατευθείαν από τη δουλειά) μετά από μια εξαιρετικά κουραστική μέρα αντικρύσαμε αυτό το μοναδικό θέαμα:















Συμπέρασμα: η Katie Melua είναι καλύτερη από Prozac, Lexotanil, Quaalude, φούντα και οποιοδήποτε σκεύασμα που υπόσχεται χαλάρωση - το μόνο που χρειάζεται είναι να φορτώσετε τους τρεις δίσκους της (Call Off The Search, Piece By Piece, Pictures) στο mp3 player (και για τους πιο φαν τα live "On the Road Again" και "Concert Under The Sea"). Φέρνει και καλή τύχη. Είναι και κούκλα. Και είναι μόλις 23 ετών. Τι άλλο θέλετε;

Τώρα γιατί αυτά τα γράφω 5 μέρες αφότου έγιναν; Ε, είπαμε, δεν κρατάει αιώνια η καλοτυχία...
 

8 comments so far.

  1. keimgreek 17/12/07 4:53 μ.μ.
    aaaa kala su aresei ki esena i melua? einai teleiaaaaaaa. kai to exofyllo tu teleutaiu cd super. de xerw, exun 'kati' ta tragudia tis kai ksexorizun apo alles dakrybrextes paragoges
  2. Charoulita 18/12/07 10:14 π.μ.
    Η μικρή σας είναι κούκλα! Κρίμα για το φωτιστικό... welcome to the club όσων έχουν επαναπροσδιορίσει τον ορισμό των αναλωσίμων!lol
  3. Θεραπευτής 18/12/07 1:50 μ.μ.
    Ετσι ειναι τα γατια! Παρε σκυλο να βρεις την υγεια σου!!!

    ΥΓ ...και τις παντοφλες σου μεσα στη λεκανη της τουαλετας...
  4. proserpina 18/12/07 6:33 μ.μ.
    Καλά όλα, και η Melua και το σουφλέ, εγώ σε ενα κόλλησα: το γατί το είχατε ονομάσει Περσεφόνη και τελικά το λέτε Πουπσυ;;;; Ελεος! Αν είναι δυνατόν! (βέβαια, εδω που τα λέμε, κι εμένα Περσεφόνη με έλεγαν αρχικά και μετά μου το έκαναν Έρση...)
  5. auburn Kate 19/12/07 9:50 π.μ.
    Να μου στείλεις τη γατα επειγόντως.Ακους;Εγώ ειναι γνωστο τι ακούω όλη μερα,red. Καλο Χριστουγεννο βρε, χωρις άλλες φρίκες.Πραγματικά,το λεω και για μενα αυτό.
  6. exitmusician 20/12/07 10:25 π.μ.
    keim, ακριβώς όπως τα λες. Ευαίσθητη χωρίς να είναι γλυκανάλατη. Παρότι την ψιλο-πατρονάρει ένας γέρος Άγγλος συνθέτης με 5 βραβεία Ivor Novello και της γράφει τα τραγούδια, τώρα που άρχισε να γράφει μόνη της νομίζω θα λάμψει ακόμα περισσότερο.

    Charoulita, η μικρή όντως είναι κούκλα και όσο μεγαλώνει μας δείχνει τα πρώτα δείγματα του χαρακτήρα της, ανάμεσα σε δαγκώματα και ζημιές!

    Θεραπευτή μου, πριν λίγες ημέρες βρήκα τη μικρή μέσα στη λεκάνη της τουαλέτας...

    Proserpinaki, καταρχήν έχω ένα κόλλημα με το όνομά σου, εδώ και αρκετά χρόνια. Επειδή όμως το έτερον ήμισυ δεν πολυγουστάρει, είπαμε να τη βαφτίσουμε Περσεφόνη και να την φωνάζουμε Πούπσυ από τη διαφήμιση που πολύ μας αρέσει. Επιπλέον το Πούπσυ έχει πολλά υποκοριστικά (Πουπσόγατο, Πουπσίδιον, Πουπσάκι κλπ.) και μπορεί να χρησιμοποιηθεί ως προσδιοριστικό για πολλά πράγματα (π.χ. πουπσοπαίχνιδα, πουπσοφάρμακο). Οποιαδήποτε ηχητική ομοιότης με "άλλη" λέξη είναι τυχαία lol

    Ξωτικό μου θα σου την κάνω δώρο για Χριστούγεννα - αλλά θα μου την επιστρέψεις lol. Πρόσεχε γιατί το πρωί θέλει παιχνίδι και μας το δηλώνει γουργουρίζοντας και κόβοντας βόλτες πάνω στο κρεβάτι. Αν αντέχεις καθημερινό ξύπνημα κατά τις 7...
  7. tzotza 20/12/07 10:19 μ.μ.
    το ποσο χαιρομαι να κανω read τα ποστ σου δεν λεγεται!!!λες και ακουω τον εαυτο μου ενα πραγμα με ολο το english here and there (αλλα με πολυ χειροτερα τα ελληνικα μου ofcourse!!!)
    μαρεσουνε τετοιες μερες γιατι δεν περνανε ποτε στο απαρατηρητο..κατι γινεται!!! (και ας μας ειναι ball breakers at times!!! :)))

    here kitty,kitty...
    here kitty, kitty..
    (κατι αλλο θα βρεθει σηγουρα!!!)

    φιλια exit!
    :)
  8. Ανώνυμος 18/10/08 1:37 π.μ.
    έφαγα τις εξής φρίκες μέσα σε διάστημα 2 ωρών. 1η FRIKI: Η κίνηση λόγω της απεργίας με έκανε να χάσω 1 ώρα στο δρόμο από το γραφείο για τοσπίτι, ενώ συνήθως δεν μου παίρνει περισσότερα από 20 λεπτά

    Eχω την λυση!!!!
    Καθε απεργος να εκτελειτε καθε
    τριτη /πριν την εκπομπη του ΛΑΖΟ/
    να χουμε και ΘΕΑΜΑ.
    Ενας φιλυσηχος ΠΟΛΙΤΗΣ

Something to say?