Οι μικρές απολαύσεις

Να ξεκινήσω λέγοντας ότι αισθάνομαι πραγματικά υπερήφανος που συμμετείχα στην κυριακάτικη συγκέντρωση. Σε λίγο καιρό και με τις κατάλληλες κινήσεις αισιοδοξώ ότι μπορεί να θεωρείται ορόσημο σε ό,τι αφορά τις κινητοποιήσεις των πολιτών στην Ελλάδα. Αρκεί να μην προσπαθήσει να καπηλευτεί κανείς την κυριότητά της και να μην περάσει στην κοινή γνώμη ως μια κίνηση κάποιων γραφικών τύπων - νομίζω πάντως ότι το δεύτερο το έχουμε πετύχει.

Τέλος πάντων, στο θέμα μας. Τούτο το post το είχα κατά νου αρκετό καιρό. Τι αρκετό δηλαδή, ήταν το πρώτο post που μου ήρθε στο μυαλό όταν ξεκίνησα το μπλογκ στην πρώτη αποτυχημένη μορφή του (we all need a kickstart), αλλά το έβαλα στο ψυγείο - ούτε κι εγώ ξέρω γιατί. Μου'ρθε σήμερα το πρωί στο μυαλό, εντελώς ξαφνικά, την ώρα που έφτιαχνα τον espresso μου. Και επειδή το θέμα του με ξεκουράζει και με ηρεμεί, σκέφτηκα να το γράψω για εσάς αλλά και για να 'χω να το βλέπω when the going gets tough που λέμε και στο χωριό μου.

Καθημερινά εργάζομαι περίπου 13-15 ώρες, τόσο για τη δουλειά του γραφείου όσο και για τη διατριβή μου. Παρότι μου αρέσει η δουλειά μου δεν αισθάνομαι workaholic, δεν ξυπνάω δηλαδή με την πρώτη σκέψη στη δουλειά ούτε πέφτω για ύπνο με τη δουλειά ως τελευταία σκέψη. Γουστάρω να λουφάρω πού και πού (αν και με 15 ώρες δουλειά καθημερινά η έννοια της λούφας αυτόματα αναιρείται), να ξεκλέβω λίγο χρόνο για μένα και οπωσδήποτε να κάνω τρία πράγματα ανεξάρτητα από το χρόνο που συνήθως δεν έχω. Αυτές είναι οι τρεις μικρές καθημερινές μου απολαύσεις, τρία μικρά στηρίγματα στο συνεχές τρέξιμο, γράψιμο και διάβασμα στο οποίο είμαι παραδομένος ψυχή τε και σώματι τα τελευταία 5 χρόνια.

Η πρώτη απόλαυση είναι η παρασκευή του πρωινού espresso. Όλη η ιεροτελεστία του να ζεστάνεις τη μηχανή, να αφήσεις το πρώτο νερό να τρέξει, να μετρήσεις την ακριβή δοσολογία του καφέ, να μετρήσεις ακριβώς το χρονικό διάστημα στο οποίο το νερό θα έρθει σε επαφή με τον καφέ και να σταματήσεις τη ροή, είναι μια διαδικασία 3 λεπτών αλλά είναι τόσο απολαυστική όσο και η ίδια η κατανάλωση του καφέ. Α, απαραιτήτως χωρίς ζάχαρη αλλά με συνοδεία μικρού σοκολατακίου υγείας. Και παρότι ο αριθμός των espresso που καταναλώνω καθημερινά ποικίλει μεταξύ 2 και 4, ο homemade πρώτος είναι πάντα ο καλύτερος.

Η δεύτερη απόλαυση είναι εκείνη η μισή με μία ώρα που συνήθως είμαι μόνος στο γραφείο προτού έρθουν οι υπόλοιποι. Όχι δεν κατεβάζω τσόντες as some of you might think αλλά ανοίγω το iTunes, επιλέγω ραδιόφωνο, κλικάρω Classical, διαλέγω 1.FM - Otto's Baroque Music και βάζω τα ηχεία στο τέρμα. Δεν ξέρω ποιος είναι αυτός ο Otto αλλά του βγάζω το καπέλο, ειδικά όταν με φιλοδωρεί με Bach ή Albinioni και ειδικότερα όταν μου προσφέρει τα Βραδεμβούργια Κονσέρτα του πρώτου. Οι καθαρίστριες του ορόφου που εκείνη την ώρα κάνουν τη δουλειά τους ξέρουν πλέον ότι ήρθα και δεν υπάρχει περίπτωση να με κλειδώσουν μέσα. Ο Otto μένει ανοικτός όλη την υπόλοιπη μέρα αλλά σε ένταση που μόλις ακούγεται καθότι οι υπόλοιποι έχουν πλέον καταφτάσει.

Η τρίτη μικρή απόλαυση έρχεται πλέον το βράδυ, αφού τα μηχανήματα έχουν κλείσει και η εργάσιμη μέρα έχει τελειώσει. Όχι, δεν έρχεται το Johnnie Walker αλλά το βιβλίο που διαβάζω εκείνη την περίοδο. Δεν το ανοίγω για να με πάρει ο ύπνος αλλά για να βάλω το μυαλό μου να δουλέψει σε άλλες στροφές σε σχέση με τη δουλειά της ημέρας. Συνήθως βέβαια δεν μπορώ να αντέξω παραπάνω από 5-6 σελίδες (ή καμιά δεκαριά αν είναι λογοτεχνία), όμως αυτές οι λίγες σελίδες καθαρίζουν το μυαλό μου από τη φύρα που έχει μαζέψει όλη τη μέρα και κάνουν ένα επιτυχημένο παρκάρισμα του σκληρού δίσκου και ένα αναίμακτο shut down - από αυτά που όταν ξανανοίγεις το μηχάνημα το επόμενο πρωί δεν κάνει 300 ώρες για να πάρει μπρος ψάχνοντας να βρει τι πήγε λάθος την προηγούμενη φορά που το έκλεισες.

Εννοείται ότι αυτές οι συνήθειες λαμβάνουν χώρα τις καθημερινές (εντάξει, η πρώτη κάθε μέρα). Τα Σαββατοκύριακα είναι άλλη περίπτωση, όχι πολύ διαφορετική αλλά με μεγαλύτερο βαθμό ευελιξίας. Ως εκ τούτου, αγαπημένες συνήθειες εκτός από τον πρωινό espresso και τα σαββατιάτικα ψώνια της εβδομάδας δεν υπάρχουν.

Θα μπορούσα να ξεκινήσω ένα μπλογκοπαίχνιδο με αυτό το post, αλλά δεν το κάνω. Με ευχαρίστηση όμως θα ήθελα να μάθω για τις δικές σας μικρές καθημερινές απολαύσεις, για όποιον θέλει να τις μοιραστεί.
 

20 comments so far.

  1. ΠΡΕΖΑ TV 10/7/07 11:46 μ.μ.
    Και τη Παρασκευη θα ξαναμαζευτουμε ολοι στη μεγαλη συναυλια στο Συνταγμα!
  2. ion 11/7/07 10:15 π.μ.
    να ρωτήσω για ποιά συναυλία λέμε;;
  3. auburn Kate 11/7/07 10:48 π.μ.
    το ξωτικο εχει περιεργη σχεση με τη δουλεια, τα τελαυται χροναι. Ως εκ τουτου, και δεδομενου οτι τερλειωσε και το μεταπτυχιακο που το ψειριζε και του αλλλαξε τα πετρελαια, επιδιδεται με πολλη λυσσα στην αγαπημενη τους συνηθεια: τις εξης δύο:red ακροαση ολο το 24ωρο, κυριολεκτω!, και καταβύθιση στα βιβλια του. Μιλαμε γαι skin diving.Εχει αρχισει να μιλαει πλεον μονο με μεταφορες, ακι παραπομπες. Αλλα συγκινηθηκα που διαβασα στο ποστ σου οτι ακους κλασσικη μουσικη.Γαι ακου το adagio for strings του Αlbinoni, αλλα σε διασκευη του William Orbit, σου δηλωνω, ως αλλοπαρμενο ξωτικο, πως αν δεν ανατριχιασεις πατοκορφα, εγω θα σκοτωσω το αλογό μου. Επισης αλλη "ενοχη" συνηθεια, αγαπημενη: να ξεφυλλιζω βιβλια κατα προτιμηση ρικονογραφημενα, με συνταγες μαγιερικης, αν τδιαβαζω τις συνταγες με απεριγραπτη προσοχη, και παραλληλα να τρωω, γλυκα! Η΄αλμυρα, δεν εχει σημασια. Σα να ερεθιζεται η λαιμαργια μου με την αναγνωση. Είμαι ανιατη περιπτωση...Τι να σου προτεινω; Τελειωσα μολις το βιβλιο της Μιχαλοπουλου, το ΘΑ ΗΘΕΛΑ, και οδευω γαι το πρωτο πρωτο της, το ΕΞΩ Η ΖΩΗ ΕΙΝΑΙ ΠΟΛΥΧΡΩΜΗ.Διαβασε το αν θες να κανεις καλο στο μυαλο σου, και στην ψυχη σου.Το δελτιο ενημερωσης ελαβε τελος, παω να επισκεφτω τα υπολοιπα ζωακια του δασους.
  4. auburn Kate 11/7/07 10:49 π.μ.
    συγγνωμη για τους αναγραμματισμους, εεεεε,τα ξωτικα απ΄τον Μαρφαν βλεπεις, δεν την κατεχουν την ελληνικη.
  5. exitmusician 11/7/07 10:57 π.μ.
    @ ion

    Για τη συναυλία για την Πάρνηθα λέει ο ΠΡΕΖΑ TV, την Παρασκευή 8 το βράδυ στο Σύνταγμα με διάφορους Έλληνες καλλιτέχνες.

    @ auburn Kate

    To Adagio for Strings του Samuel Barber (όχι του Albinioni) στη διασκευή από τον Orbit είναι μο-να-δι-κό. Δε χρειάζεται να σκοτώσεις το άλογό σου γιατί πραγματικά ανατριχιάζω όποτε το ακούω. Όμως και όλος ο υπόλοιπος δίσκος του Orbit είναι καταπληκτικός, ειδικά οι διασκευές σε Cage και Satie.

    Υπάρχουν εικονογραφημένα με συνταγές μαγειρικής; Δείχνουν δηλαδή π.χ. το Ντόναλντ να φτιάχνει Πάπια Πεκίνου; (lol) Θενξ για τις απολαύσεις σου!
  6. lifewhispers 11/7/07 10:58 π.μ.
    επειδή το ωράριό μου έιναι παρόμοιο με το δικό οσυ, δεν μπορούσα να μη σχολιάσω! έγώ διαθέτω περιπου μιάμιση με 2 ώρες πριν έρθουν οι υπόλοιποι.Συνήθως έχω δουλειά, αλλά και μόνο που το γραφειο έιναι ήσυχο, μου δημιουργεί ένα απίστευτο συναίσθημα. Η πραγματικά αγαπημένη μου ασχολία΄είναι ένα τσιγάρο που κάνω στο μπαλκόνι μετά το βραδινό μου μπάνιο κάθε μέρα..:)Κακες συνηθειες το ξέρω.....
  7. auburn Kate 11/7/07 12:59 μ.μ.
    οχι βρε! αν υπηρχαν τετοια βιβλια αθα ηταν μοναδικα.Φανταζεσαι ενα βιβλιο με τηνΜπαμπετ να πρεετοιμαζει το δείπνο που σερβίρισε στις δίδυμες στερημενες; Αλλα υπαρχουν βιβλια μαγειρικης, με φωτος για το πως φτιαχνετε το κοτοπουλο- ταντουρι ας πουμε, ή το το κεικ σοκολατας με ασπρο γλασο(σλουρπ), φαντασου τη Μαφαλντα να πεφτει πανω σε σελιδα που εξηγει βημα-βημα πως φτιαχνουε τη σουπα.Αν ναι λαθος ο συνθετης, συγγνωμη, τα εχω κανει κουλουβαχατα.Απο Handel και Vivaldi πως τα πας; Μου ανοιξε η ορεξη τωρα γαμωτο, ευτυως δεν είμαι κοντα σε παγωτατζίδικο γιατι όλο και καποιο παγωτακι θα την οληρωνε.χαιρεσθε και αν θες να πριζωθεις ή να αγχωθεις περισσοτερο με το διδακτορικο γιατι δεν διαβαζεις το βιβλιο του Εκο- Πως γραφεται μια διπλωματικη εργασία ; Ενα κι ενα για να μου το φερεις μετα στο κεφαλι! το αλογο τ εχει παιξει, δεν μπορει λεει να με κουβαλαει συνεχεια στην πλατη του, δεν ξερω πως να το εξευμενίσω, με μια καλη φοραδα ενδεχομενως.(Παραληρω μου φαινεται).
  8. JoaN 11/7/07 6:08 μ.μ.
    μέσα στα απλά ειν' τα ωραία και έτσι όπως είμαστε παρέα τι καλό που κάνει ένας καφές σαλαλαλαλαα
  9. exitmusician 11/7/07 9:44 μ.μ.
    @ lifewhispers

    Είχα κι εγώ τη συνήθεια κάποτε να χαλαρώνω μ'ένα τσιγάρο στο μπαλκόνι αλλά το έκοψα εντελώς κι ησύχασα. "Μα ό,τι μας δένει στα παλιά είν’ οι κακές συνήθειες σαλαλα" όπως θα ΄λεγε κι η JoaN lol

    @ auburn kate

    Μαφάλντα με συνταγή για σούπα; Χαχαχαχ ούτε να το φανταστώ δε θέλω. Θα πετσόκοβε μέσα όλα τα φυτά του μπαμπά από τη μανία της ή θα έβαζε τον Νάντο να μαγειρέψει που του αρέσει η "θουπίτσα" χαχαχαχ

    Handel λατρεύω τα Concerti Grossi. Vivaldi ομολογώ ότι δεν έχω ψάξει περισσότερο από τις 4 Εποχές.

    @ joan

    Ώπα! Την κουβέντα σου είχαμε πιο πάνω lol Κι ένας καφές κάνει πάντα καλό αρκεί να μην είναι ο 5ος της ημέρας lol
  10. Manos S. 11/7/07 11:24 μ.μ.
    Όλοι εκτός ποστ...
    Εγώ, περιμένω πως και πως να γυρίσω από την δουλειά στο σπίτι, να φωνάξει ο γιος μου : "ήλθες μπαμπάκα;" και να τρέξει να με φιλήσει... Αν και τελικά, κι εγώ εκτός ποστ είμαι, μιας και το παραπάνω είναι ΜΙΑ ΜΕΓΑΛΗ απόλαυση!
  11. natassaki 12/7/07 9:56 π.μ.
    Καλημέρα!
    Οι καθημερινές, μικρές απολαύσεις, είναι η καλύτερες! Και συμφωνώ για τον πρώτο καφέ - ζεστό, όλο το χρόνο - και για το βραδινό βιβλίο, κι εγώ το αγαπώ πολύ. Η δική μου τρίτη συνήθεια, καθημερινή κι αγαπημένη, έχει να κάνει με τις γλάστρες στο μπαλκόνι μου - πότισμα, καθάριμα και γλυκόλογα, για να νιώσουν καλύτερα!

    Και, για την εισαγωγή σου, συμφωνώ απόλυτα.
  12. ροΐδης 12/7/07 7:27 μ.μ.
    είναι αυτά τα δυο-τρία πράγματα που ζεις για να τα ζεις. πόσο μ' αρέσουν τούτα τα ασήμαντα σημαντικά...
  13. keimgreek 13/7/07 2:10 μ.μ.
    οι μικρές καθημερινές απολαύσεις αλλάζουν κατά περιόδους. αυτή την περίοδο έναν ελληνικό καφέ τον χτυπάω, αλλά νωρίς το πρωί μόνο αν ξυπνήσω γιατί μετά έχει ζέστη ;-p
  14. exitmusician 13/7/07 2:26 μ.μ.
    Μάνο, αν μπορείς να έχεις τέτοια μεγάλη απόλαυση, τι να σου κάνει ο espresso και ο Bach. Θα βρω ενα stripάκι της Μαφάλντα να σου αφιερώσω που νομίζω ότι σου ταιριάζει γάντι!

    Natassaki, αυτές τις λίγες στιγμές που έχουμε πραγματικά για τον εαυτό μας δεν πρέπει να τις συνδέουμε με τίποτα άλλο. Όταν δηλαδή φτιάχνω καφέ το πρωί είμαι 1000% συγκεντρωμένος σ'αυτό, δεν το κάνω μηχανικά σκεπτόμενος κάτι άλλο ταυτόχρονα. Αυτή είναι η ειδοποιός διαφορά, γιατί απλά να λουφάρει μπορεί κανείς πολύ εύκολα.

    Ροΐδη, όπως το είπες. Τα ζεις για να τα ζεις, σαν να ήταν το πιο σημαντικό πράγμα στη ζωή σου...

    keim, εννοείται ότι αλλάζουν στη φύση τους αλλά πάντα υπάρχουν ως στιγμές.
  15. [Germanos] 14/7/07 10:53 π.μ.
    καλη ιδεα το ποστ ....
  16. auburn Kate 16/7/07 12:41 μ.μ.
    Μου φαινεται πρεπει ν' ανεβασουμε κατι για Μαφαλντα. Για ξεκίνησε το κύριε "μουσικέ". θα μου' ρθει να εισαι σίγουρος, αν εχω το ερεθισμα.Τπ περιεργο είναι οτι τ τευχη της, ιδιως τη πρωτη καλη δωδεκαδα, την εχω ξετιναξεικαι παντα δεν θυμαμαι τιποτα μετα! Εννοω με λεπτομερειες.Παντως επειδη εχει απαντησεις ή σχολια για τα παντα αυτη η αφηνιασμένη ,πρεπει αν την τιμησουμε. Ε; what say you;Αν αναψει η λαμπα στην κεφαλα μου πιο γρηγορα, I'll let you know.
  17. elafini 16/7/07 9:25 μ.μ.
    συνδυασμό κουφό θα σου πω, αλλά το κάνω αρκετά συχνά...λικεράκι μαστίχα (το αγαπημένο μου) σε ποτήρι κρασιού (χαχα) και στο cd player να παίζει ο Δάρδανος του Ραμώ...και να φαντασιώνομαι πως τρέχω σε δάση καβάλα σε άλογα..(έχω ξεφύγει ,το ξέρω :P)
  18. exitmusician 16/7/07 9:43 μ.μ.
    Γερμανέ, περιμένω τα δικά σου...

    Kate, έλεγα μήπως κάναμε κάτι πιο involved. Θα επανέρθω με λεπτομέρειες.

    elafini, αντί για "Ραμώ" διάβασα στιγμιαία "Ρέμο" και μόλις τώρα σταμάτησα τις εισπνοές οξυγόνου... Λικεράκι μαστίχα, ε; Καιρό έχω να το ακούσω αυτό το ηδύποτο πάντως lol
  19. elafini 17/7/07 2:21 π.μ.
    Ρέμο...αυτό κι αν είναι σουρεάλ...ειδικά με τη μαστίχα...χαχα...καλό βράδυ
  20. stathis 22/11/07 10:19 π.μ.
    έχεις άποψη για την απόλαυση του καφέ. άν πίνεις 2-4 εσπρέσσο την ημέρα, θα σου συνιστούσα το πρωί να δοκιμάζεις Arabica, και το απόγευμα μίγμα Arabica με λίγο (30%) Robusta.

Something to say?