Είχα σκοπό να γράψω κάτι για τις συνθετικές τσάντες που από 1ης Μαρτίου θα αντικαταστήσουν τις κλασικές πλαστικές σακούλες στα σουπερμάρκετ της Αθήνας αλλά το χτεσινό με κάνει να θέλω να φωνάξω ένα μόνο πράγμα:




Και κάτι για το τέκνο Κόκκαλη: ρε Πετράκη, κόψε τις γραμμές, να πούμε, γιατί το 'χεις κάψει τελείως...

Ότι θα έφτανα σε τέτοιο επίπεδο διανόησης ώστε να ονειρευτώ το επόμενο post μου, και να μου το έλεγες δεν θα το φανταζόμουν. Αν πάλι μου έλεγες ότι θα σηκωνόμουν στη μέση της (προχτεσινής) νύχτας για να ρημαδογράψω σε ένα χαρτάκι 5 keywords που θα μου θύμιζαν την επόμενη μέρα τα βασικά σημεία του ονειρεμένου post, θα σε έκραζα μέχρι τη Δευτέρα Παρουσία. Έλα όμως που το εν λόγω χαρτάκι δεν το βρίσκω πουθενά, ενώ αυτές οι 5 κωλολέξεις έχουν διαγραφεί διαπαντός από τη RAM μόλις ξανάκλεισα τα μάτια μου!

Και έτσι χάθηκε η ευκαιρία μιας direct επικοινωνίας με τον κόσμο των ονείρων, που όχι μόνο φέρνει στην επιφάνεια τα μύχια της ψυχής και τις πιο βαθιά κρυμμένες σκέψεις, αλλά πλέον υπαγορεύει και blogposts, ενώ σε λίγο καιρό θα γράψει κανένα κεφάλαιο της διατριβής μου (μακάρι να κάνω λίγο parallel processing της διατριβής με τον ονειρένιο εαυτό μου, γιατί διαφορετικά δε με βλέπω καλά...)

Το μόνο που θυμάμαι είναι ότι είχα δώσει τίτλο στο dream-post: "Meta-όνειρο". Μη ρωτάς περισσότερα, ούτε κι εγώ καταλαβαίνω. Κρίμα, πάντως, γιατί είχα ενθουσιαστεί με το post, και μάλιστα το θεωρούσα ως ένα από τα καλύτερά μου εδώ και καιρό. Σαν μια από εκείνες τις στιγμές που συνειδητοποιείς ότι τα πάντα μπαίνουν στη σωστή τους σειρά, και ότι αυτό που γράφεις δεν έχει (εκείνη τη στιγμή) αδιέξοδα και κλωστές που κρέμονται.

Εκτός βέβαια κι αν το ονειρεύτηκα όλο αυτό το πανηγύρι, και τούτο το post είναι όντως το meta-όνειρο. Ή μήπως είναι το meta-meta-όνειρο;

Μπλέχτηκα.

Είναι απλά η εντύπωσή μου ή όντως το Facebook έχει γίνει προπύργιο του φιλελευθερισμού; Ελάχιστους έχω συναντήσει που να μην δηλώνουν "liberal" ή "very liberal" ως πολιτική τοποθέτηση στο προφίλ τους. Πολύ liberal-ίκι πουλάμε, μου φαίνεται, και αυτό δε μ' αρέσει καθόλου για μια χώρα σαν την Ελλάδα.

Και εντάξει, ας πούμε ότι ο (νεο)φιλελευθερισμός φοριέται τελευταία. Αυτό όμως που βιώνουμε στην Ελλάδα δεν είναι μετάβαση σε οικονομία της αγοράς, ούτε προστασία της ατομικής περιουσίας, αλλά ξεπούλημα και ασυδοσία. Φωτεινά παράδείγματα οικονομίας της αγοράς με ουσιαστική αναδιανομή του εισοδήματος, ελάττωση των κοινωνικών ανισοτήτων και προστασία του περιβάλλοντος μπορεί κανείς να βρει σε σοβαρά κράτη όπως η Γερμανία και η Ολλανδία. Κατά τα άλλα στην Ελλάδα από το δεύτερο τρίμηνο του 2008 το ΦΠΑ θα αυξηθεί κατά 1%, ως late Christmas present και ως "απόδειξη" της κυβέρνησης ότι μπορεί να παρεμβαίνει όσο το δυνατόν λιγότερο στη λειτουργία της οικονομίας.

Αλλά είναι κι αυτές οι επιλογές του Facebook πολύ κουλές. Αν δεν είσαι liberal, είσαι είτε συντηρητικός (γιατί αυτά τα δύο μου φαίνονται συμπληρωματικά;), moderate (μεσοβέζικη λύση) ή apathetic. Τέλος. Δηλαδή ένας σοσιαλιστής, ένας ακροδεξιός, ένας αριστερός, ένας αναρχικός κλπ. κατάσσονται όλοι στο τσουβάλι "other" - όμως μπορείς να επιλέξεις το βαθμό του φιλελευθερισμού που επιδεικνύεις! A, υπάρχει και η επιλογή του "ελευθεριστή" (libertarian) αλλά αμφιβάλλω για το πόσοι γνωρίζουν αυτή την έννοια και τις διαφορές της από τον φιλελευθερισμό.

Ας κουλάρουμε, λοιπόν, με τον φιλελευθερισμό στην ελληνική βερσιόν του γιατί μέχρι στιγμής μας οδηγεί σε χειραγώγηση της αγοράς, περιορισμό των ατομικών ελευθεριών και αδιαφάνεια στη διακυβέρνηση. Μέχρις ότου τα παραπάνω πάψουν να υποστηρίζονται από το στρεβλό οικοδόμημα της ελληνικής φιλελεύθερης έκδοσης και μέχρι η οικονομία της αγοράς στην Ελλάδα να ενισχύει ουσιαστικά τον ανταγωνισμό και τον καταναλωτή, ας επιλέξουμε το "other".