Όλοι εμείς που θεωρούμε τους εαυτούς μας ιδιοκτήτες γατών (ενώ στην ουσία είμαστε κτήματά τους - δες π.χ. την παραπάνω φωτό) θέλουμε το καλύτερο για τα τετράποδα φιλαράκια μας: την καλύτερη τροφή, σωστή ιατρική περίθαλψη και πολλή πολλή αγάπη. Μερικές φορές όμως ξεπερνάμε τα όρια της αγάπης για τη γάτα μας χωρίς να το καταλαβαίνουμε και φτάνουμε σε σημεία που πολύς κόσμος θεωρεί υπερβολικά. Ουδέν κακόν, όμως, αμιγές καλού. Στο παρακάτω άρθρο θα σας παραθέσω δέκα τρόπους (από προσωπική εμπειρία) για να κακομάθετε το τριχωτό σας τέρας και παράλληλα να βγείτε ωφελημένοι εσείς οι ίδιοι.

1. Η γάτα σας σάς δίνει να καταλάβετε ότι θέλει να ανεβεί στην αγκαλιά σας. Παρατάτε ό,τι κάνετε, ανεβάζετε τα πόδια στο τραπέζι, ανεβάζετε τη γάτα στα πόδια και την αφήνετε να κοιμηθεί όσες ώρες θέλει ακόμα κι αν μετά από μισή ώρα αρχίσετε να μη νιώθετε τίποτα κάτω από τα γόνατα.

Θετική πλευρά: γυμνάζετε τζάμπα τους μηριαίους και τους γλουτιαίους.

2. Παραγγέλνετε σουβλάκια και πάντοτε βάζετε στην παραγγελία ένα επιπλέον καλαμάκι κοτόπουλο (χωρίς αλάτι και ρίγανη) για την τετράποδη αγάπη σας.

Θετική πλευρά: τρώτε κι εσείς καλαμάκια κοτόπουλο αντί για παχυντικούς γύρους, δίπιτα κεμπάπ κλπ.

3. Ξυπνάτε κάθε μέρα στις 6:30 το πρωί (including Σαββατοκύριακα και αργίες) για να την βγάλετε στο μπαλκόνι να πάρει τον αέρα της.

Θετική πλευρά: έχετε όλη τη μέρα μπροστά σας!

4. Σηκώνεστε από την καρέκλα του γραφείου και όταν γυρίζετε βλέπετε το μικρό τέρας να έχει ξαπλώσει φαρδύ-πλατύ εκεί που καθόσασταν. Δεν τη σηκώνετε, δεν την ενοχλείτε, αλλά κάθεστε σε διπλανή καρέκλα και δουλεύετε τεντώνοντας υπερβολικά τα χέρια σας για να φτάσετε το πληκτρολόγιο θαυμάζοντας παράλληλα την υπέροχη φάτσα του τέρατος όταν κοιμάται.

Θετική πλευρά: ένα θεραπευτικό stretching μετά από ώρες καθιστικής εργασίας.

5. Όταν ζευγάρια με παιδιά σας ρωτάνε για τη δική σας οικογενειακή κατάσταση αναφέρετε ότι έχετε μια κόρη και ότι αυτή η κόρη είναι γάτα. Χαχανίζετε από μέσα σας με τα γεμάτα απορία μάτια των συνομιλητών σας.

Θετική πλευρά: a good laugh!

6. Όταν χρειαστεί να λείψετε για πάνω από μία μέρα αγγαρεύετε όποιο γνωστό έχετε και δεν έχετε και του δίνετε εξαντλητικές οδηγίες για να μην λείψει τίποτα παραπάνω από το μικρό τέρας πέρα από εσάς. Όταν επιστρέψετε, υπομένετε στωικά τα μπινελίκια με τα οποία το τέρας σας περιλούζει.

Θετική πλευρά: το σπίτι σας έχει πάντοτε κόσμο, γεγονός που λειτουργεί αποτρεπτικά για τους διαρρήκτες.

7. Κάθε σεζόν ανανεώνετε την προίκα της, αγοράζοντας καινούριο θρόνο, ονυχοδρόμιο, καλάθι και λοιπά παραφερνάλια.

Θετική πλευρά: τονώνετε την οικονομία της χώρας, που τόσο υποφέρει από την οικονομική κρίση.

8. Βάζετε στο μάτι ό,τι λαστιχάκι, συρματάκι κλπ. κυκλοφορεί κοντά σας για να της το πετάξετε όταν μπείτε στο σπίτι και να χαρείτε σαν ηλίθιος με το παιχνίδι που θα κάνει.

Θετική πλευρά: ποτέ δεν ψάχνετε για λαστιχάκια όταν τα χρειάζεστε.

9. Έχετε μάθει τη γάτα σας να ανεβαίνει στην αγκαλιά σας χτυπώντας ρυθμικά (πατ-πατ-πατ) το μέρος όπου κάθεστε. Όταν το κάνει με την πρώτη, την τρελαίνετε στα φιλιά και τα χάδια.

Θετική πλευρά: θέτετε στέρεες βάσεις για να της διδάξετε πιο χρήσιμες εντολές (νερό - παντόφλες - εφημερίδα).

10. Μιλάτε στη γάτα σας και είστε σίγουρος όχι μόνο ότι σας απαντάει αλλά και ότι μπορείτε να καταλάβετε τι σας λέει. Το αναφέρετε με περηφάνια σε φίλους, συγγενείς κλπ.

Θετική πλευρά: δε χρειάζεται να περιμένετε σε λίστες αναμονής για το τρελοκομείο - η εισαγωγή είναι άμεση!

Image: www.icanhascheezburger.com / Picture: SlowVegetable / Lol-caption: ToddTheBod

Ένα από τα βασικά σημεία που η συμβία μου μου έχει εμφυσήσει στα χρόνια που είμαστε μαζί είναι η αγάπη για τις γάτες. Πριν τη γνωρίσω δεν ήμουν fan, ούτε όμως τις απεχθανόμουν. Είχα, θα έλεγα, μια αδιάφορη στάση απέναντί τους και πίστευα αρκετές από τις προκαταλήψεις και λανθασμένες δοξασίες που τις ακολουθούν. Το έτερον ήμισυ όμως έχει ένα ωραίο και πραγματικό πάθος με τις γάτες, που δεν φτάνει σε ακραία σημεία υστερίας και είναι πολύ όμορφο (όπως και τα πάντα πάνω της). Κοινωνός αυτού του πάθους έγινα σιγά-σιγά κι εγώ, ξεκινώντας από την παρατήρηση της συμπεριφοράς της σε οποιαδήποτε τυχαία συνάντηση με χαϊδέψιμο γατί και των ιστοριών της για την Ήρα, μια πανέμορφη αλλά και πολύ περίεργη Siamese που ήταν η πρώτη οικόσιτη γάτα της. Μέσα σε όχι πολλά χρόνια έφτασα να μοιράζομαι το ίδιο πάθος, να παρατηρώ αυτά τα πλάσματα στο δρόμο, να προσπαθώ να πλησιάσω οποιοδήποτε δεν πεταγόταν μακριά όταν με έβλεπε, και να μαθαίνω τις αντιδράσεις τους μέσα από την κοντινή επαφή με γατιά συγγενών και φίλων. Σ΄αυτή την πρακτική μου εξάσκηση έχω δεθεί με δύο γατιά, τον Ερμή και την Ψείρα - ειδικά το δεύτερο είναι μεγάλη ιστορία, εδώ θα είμαστε να τα πούμε, αλλά όχι τώρα.

Μέσα από αυτή την πολύχρονη διαδικασία έχουμε συνειδητοποιήσει και οι δύο πολλά πράγματα, με βασικότερο ότι η συμβίωση με μία γάτα είναι μεγάλη ευθύνη και προϋποθέτει αρκετές θυσίες σε χρόνο και χρήμα καθώς και αρκετή προσπάθεια στον ψυχολογικό τομέα. Ενόψει λοιπόν της μετακόμισής μας στον δικό μας χώρο τα βάλαμε κάτω και με πλήρη συνείδηση της θέσης μας αποφασίσαμε ότι μία γάτα θα ολοκλήρωνε την θαλπωρή της επερχόμενης συμβίωσής μας!

Εδώ αρχίζει το ωραίο της υπόθεσης, αλλά παράλληλα και το δύσκολο. Γιατί η επιλογή της γάτας δεν πρέπει να γίνεται μόνο on the basis of the goutsou-goutsou criterion αλλά πρέπει να λαμβάνονται υπόψη και άλλα βασικά πράγματα όπως αν η ράτσα της γάτας ενδείκνυται για διαμέρισμα ή είναι πιο πολύ της ζούγκλας, αν μπορεί να μείνει μόνη της για κάμποσες ώρες την ημέρα κλπ. Βέβαια, ένα γατί πρέπει να σου κάνει κλικ όταν το δεις αλλά ποιο kitten 2-3 μηνών δεν θα προσπαθήσει να σε μαγέψει, ειδικά όταν ξέρει ότι είναι υποψήφιο να περάσει την υπόλοιπη ζωή του μαζί σου;

Και επειδή θέλω η επιλογή να είναι όσο το δυνατόν ορθότερη έχω τις τελευταίες βδομάδες χωθεί με τα μούτρα στα βιβλία και στα sites για να δω ποια ράτσα θα προκρίνω στη συζήτησή μας για την επιλογή του τετράποδου φίλου μας. Όχι βέβαια ότι θα γίνει απαραίτητα αυτό που θέλω (είναι μνημειώδης η απόλυτη αντίθεση σχεδόν σε όλες τις επιλογές μας, αν και πάντα τα βρίσκουμε κάπου στη μέση) αλλά πρέπει να έχω κάτι να πω και να το στηρίξω, έτσι δεν είναι;

Μετά από αρκετή μελέτη λοιπόν κατέληξα σε αυτή τη ράτσα:


δηλ. τη βρετανική κοντότριχη ή British Shorthair, που θεωρείται ότι είναι καλόβολη ράτσα και μπορεί άνετα να ζήσει σε διαμέρισμα. Συν ότι είναι υπέροχα όμορφη με το στρογγυλό πρόσωπο, το δυνατό σώμα, το φανταστικό γκρι-μπλε τρίχωμα και τα χαλκόχρωμα μάτια της με το διαπεραστικό και εξεταστικό βλέμμα!

Από την άλλη η συμβία μου θέλει κάτι που αρχικά να μοιάζει περισσότερο σε χνουδόμπαλα και που θα εξελιχθεί σε μία όμορφη, δυνατή, πορτοκαλί γατάρα. Της πρότεινα αυτή:


δηλ. τη Scottish Fold με τα υπέροχα διπλωμένα αυτιά αλλά δεν έδειξε να συγκινείται ιδιαίτερα, καθώς φαντάζομαι ότι έχει στο μυαλό της κάτι πολύ συγκεκριμένο αλλά και εξίσου απροσδιόριστο για οποιονδήποτε πέρα από την ίδια.

Οπότε προς στιγμή δεν έχουμε καταλήξει κάπου και είμαστε ακόμα σε φάση αναζήτησης. Μέχρι τον Σεπτέμβρη, βέβαια, που σκεφτόμαστε να κάνουμε κίνηση υπάρχει καιρός, αλλά επειδή όπως είπα η επιλογή είναι δύσκολη υπόθεση θέλω να την κάνουμε όσο πιο σωστά γίνεται. Εν τέλει όμως τη βλέπω τη φάση: κάποιος από τους γατο-γονείς φίλους μας θα μας μιλήσει για ένα νεογέννητο γατάκι, το οποίο δε θα έχει καμία σχέση με αυτό που σκεφτόμαστε και θεωρητικολογούμε τώρα, θα το δούμε, θα το λατρέψουμε, θα το πάρουμε και θα είμαστε και οι τρεις πανευτυχείς!

Μέχρι τότε όμως θα έχουμε να λέμε...

British Shorthair photo © wikipedia,
Scottish Fold photo © gatoselida.gr